De beste non-fictie van oktober

Yellow Submarine

Jón Kalman Stefánsson

Origineel en fantasievol verhaal dat de lezer meesleurt in de unieke gedachtewereld van een zevenjarig jongetje. Hij leest het Oude Testament, brengt in zijn fan­tasie The Beatles weer bij elkaar, praat met God en sluit vriendschappen met de doden in het onherbergzame decor van de IJslandse natuur.


The age of destroying

Pauline Peyrade

Door de heldere toon is The age of destroying geen loodzwaar boek geworden, al zijn sommige passages huiveringwekkend. De titel is een treffend citaat van Virginia Woolf dat weergeeft hoe verwoestend een moeder-dochterrelatie kan zijn, met alle gevolgen voor verdere vriendschappen en relaties.


De toewijding van verdachte X

Keigo Higashino 

Aflevering uit de Galileo-serie, waarin een briljante natuurkundige samenwerkt met de politie om complexe misdaden op te lossen. Alle clichés zijn van toe­passing, zoals ‘ingenieus’, ‘briljante plot­wendingen’, ‘niets is wat het lijkt’ en ‘pageturner’. Maar dan louter in de positieve zin van het woord.


Kiezels

Judith Hermann

In dit prachtig uitgegeven en goed vertaalde boek reflecteert Judith Hermann zigzaggend op haar leven: haar vriendschappen, ouders, therapie, schrijverschap en eenzaamheid. Grote thema’s allemaal, dat wel. Maar je blijft ongemerkt aan haar ­lippen hangen. 


Kip op je kop

Jowi Schmitz

De vader van Romeo wordt niet meer beter en dat is heel verdrietig. Romeo wil iets verzinnen waar zijn vader blij van wordt: met hem op reis gaan ­bijvoorbeeld, naar de woestijn waar hij zo gelukkig was. Met hulp van zijn buurmeisje Tobi gaat dit bijna lukken.