Betrekkelijk laat en enigszins aarzelend bekeerde ook de Franse krant Le Monde zich in 2000 tot een wekelijkse bijlage, die enerzijds was bedoeld ter verstrooiing van de lezer, anderzijds om een sliertje mee te pikken uit de ruif van het hogere segment van de advertentiemarkt (en niet noodzakelijkerwijs in deze volgorde). Aanvankelijk droeg de bijlage de naam Le Monde 2 en werd ze vervaardigd in samenwerking met de bladenreus Hachette Filipacchi Médias.
Sinds vijf jaar is de weekbijlage volledig geïntegreerd in de krant en draagt ze de naam M, met als ondertitel Le magazine du Monde (afgekeken van T The New York Times Style Magazine). Uiterlijk en inhoudelijk mag M er zijn: goede typografie, goede fotografie en teksten op niveau. In een van de laatste nummers werd het gekerm en gekreun tijdens de geslachtsdaad zelfs ingelijfd bij ons gemeenschappelijk cultuurgoed.